Dzieci autystyczne.

Witajcie, chciałabym ukazać dzieci autystyczne oraz ich zabawki.

Chłopiec z zespołem Aspergera.

Jeśli małe dziecko:

- nie utrzymuje kontaktu wzrokowego,

- rzadko się uśmiecha do innych osób, a ekspresja jego twarzy jest uboga,

- ignoruje innych ludzi bądź nietypowo reaguje na ich obecność,

- ma słabe zdolności naśladowania,

- nietypowo reaguje na kontakt fizyczny z inną osobą,

- nie zwraca uwagi na to, co ktoś chce mu przekazać, a także nie pokazuje innym rzeczy, które je zainteresowały,

- nie mówi lub mówi bardzo słabo,

- nie próbuje gestem wyrazić tego, czego nie umie powiedzieć,

- przejawia stereotypie (np. kołysze się), przybiera niezwykłe pozy,

- w sposób nietypowy przywiązuje się do pewnych, niezwykłych przedmiotów (np. do rękawiczki, klocka),

- nietypowo reaguje na dźwięki (czasem wydaje się głuche),

- przejawia brak wrażliwości na ból, zimno lub gorąco,

- jest nadwrażliwe na smaki,

- ma niezwykłe zainteresowania wzrokowe (np. lubi godzinami patrzeć na kręcące się obiekty),

- bawi się zawsze w jednakowy, schematyczny sposób,

to może ma

A U T Y Z M!

źródło: E. Pisula, Autyzm u dzieci, diagnoza klasyfikacja etiologia. Wyd. PWN.

Jak odbiera świat osoba z autyzmem.

Świat rzeczywisty dla autystów może być naprawdę przerażający. Każdy z nich inaczej reaguje na różnego rodzaju sytuacje, z którymi spotyka się w życiu codziennym. Przedstawiam trzy krótkie filmiki uwypuklające postrzeganie świata przez osoby chore na autyzm.

Jak widzimy, autysta inaczej reaguje na bodźce zewnętrzne. Czasami może nam się zdawać, że jest zbyt bezpośredni, jednak nie zdaje sobie sprawy z bycia niegrzecznym, gdyż inaczej interpretuje określone zwroty i zachowania. Nie możemy przewidzieć reakcji chorego.

Czy szczepionki powodują autyzm?

Szokujący materiał przedstawia historię pewnej rodziny. Rodzice twierdzą, że ich dzieci zachorowały na autyzm z powodu szczepienia. Czy jest to możliwe? Oceńcie się sami oglądając szokujący reportaż.

Metody terapii.

Każde dziecko jest inne i wymaga innego leczenia terapeutycznego. Zależnie od etapu rozwoju dziecka, podejmuje się odpowiednie techniki pracy. Każda metoda jest dobra, o ile ją właściwie zastosujemy. Możemy wyodrębnić kilka metod terapii.

***

Metoda RDI koncentruje się na zmianie tego, co charakteryzuje autyzm tzn. sztywność myślenia, niechęć do zmiany, brak motywacji, niezdolność do dostrzeżenia perspektywy innej osoby, trudności w komunikacji.

Twórcy opracowali sposób pracy z osobami z autyzmem tak, by w znaczący sposób poprawić jakość ich życia, rozumianą jako możliwość zawierania przyjaźni, posiadania satysfakcjonującej i płatnej pracy, wzajemnych stosunków w rodzinie czy założenia własnej rodziny.

Program RDI został oparty na pracy nad pięcioma podstawowymi umiejętnościami, typowymi dla tzw.Inteligencji Dynamicznej, niezbędnej do zwyczajnego funkcjonowania w życiu, które jednocześnie stanowią pięć podstawowych deficytów, występujących u osób z autyzmem. Są to:

    * analiza dynamiczna - zdolność analizowania informacji pod kątem tego, co jest ważne w danym momencie, na czym skupić uwagę, ustalanie priorytetów,
    * komunikacja służąca dzieleniu się doświadczeniem - używanie tzw. mowy deklaratywnej, która nie daje gotowych odpowiedzi, zmusza do myślenia, wzbudza ciekawość,
    * pamięć epizodyczna - pamięć zdarzeń i emocji, które danemu zdarzeniu towarzyszyły. Pamięć niezbędna do tworzenia naszej historii osobistej oraz budowania poczucia kompetencji i motywacji,
    * elastyczne myślenie - zdolność szybkiej adaptacji do sytuacji, otwartość na zmiany, umiejętność działania w ramach kryterium: "wystarczająco dobre",
    * samoświadomość - podstawowa umiejętność służąca zrozumieniu, że każdy jest inny oraz że nasze oddziaływania i zachowania mają wpływ na inne osoby. To również niezbędna umiejętność do budowania motywacji.

Pomimo że osoby ze Spektrum Autyzmu różnią się objawami to deficyty w obrębie tych pięciu sfer są wspólne dla całej grupy, różniąc się jedynie stopniem natężenia. Dlatego też, że wszystkie wymienione umiejętności są podstawą do prawidłowego rozwoju, wiążąc się z prawidłowym funkcjonowaniem w społeczeństwie.

***

Metoda "3i" (Intensywna - Indywidualna - Interaktywna) jest edukacyjną metodą rozwojową, opartą o zabawę, której celem jest doprowadzenie dzieci o zdiagnozowanym autyzmie do poziomu komunikacji, który pozwoli na ich udział w życiu społecznym i korzystanie ze szkoły w stopniu jak najbardziej zwyczajnym. Zastosowanie metody edukacji indywidualnej, intensywnej i interaktywnej, opartej o zabawę pozwala osiągnąć zamierzony cel po stymulacji trwającej od 1 roku do dwóch lat w zależności od natury problemów autystycznych z którymi boryka się dziecko. Stosuje je z powodzeniem Francuskie Stowarzyszenie "Autisme Espoir Vers l'Ecole".

***

Hipoterapia to sposób terapii i rehabilitacji dla osób niepełnosprawnych, w tym dzieci z autyzmem polegającym na kontakcie z koniem i jeździe oraz ćwiczeniach na koniu. Początkowo była traktowana jako element fizykoterapii. Obecnie to metoda terapeutyczna prowadzona w naturalnym środowisku w kontakcie z żywym zwierzęciem. Nastawiona jest głównie na odbiór bodźców kinetycznych i czuciowych. Ważnym jest w niej również aspekt emocjonalny - jazda na koniu wiąże się, bowiem z przyjemnością i jednocześnie mobilizuje do pokonywania własnych ograniczeń. Hipoterapia stanowi jedną z form rehabilitacji wieloprofilowej. Uniwersalność metody polega na jednoczesnym oddziaływaniu ruchowym, sensorycznym, psychicznym i społecznym.

Kontakt z żywym zwierzęciem motywuje dziecko do pracy a umiejętności nabywane w opiekowaniu się nim, czy kierowaniu podczas jazdy budują poczucie własnej wartości. Poprzez bezpośrednie zbliżenie dziecka i konia następuje oddziaływanie na sferę emocjonalną, co poprawia komunikację ze światem zewnętrznym.
Podstawowym zadaniem hipoterapeuty jest stworzenie odpowiedniej sytuacji terapeutycznej dającej dziecku nie tylko możliwość zdobycia określonych umiejętności, ale także poczucia bezpieczeństwa.

***

Metoda symultaniczno–sekwencyjna wczesnej nauki czytania jest metodą sylabową, opartą na najnowszych badaniach neuropsychologicznych i na wieloletnich doświadczeniach terapeutycznych i logopedycznych prof. Cieszyńskiej. Jest skutecznym sposobem nabywania umiejętności czytania ze zrozumieniem. Wykorzystuje wiedzę o sekwencyjnych zdolnościach lewej półkuli mózgowej przy równoczesnym korzystaniu z symultanicznych sposobów przetwarzania bodźców językowych półkuli prawej.

Wszystkie zadania opierające się na pracy prawej półkuli mózgowej (globalne rozpoznawanie samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych, rzeczowników w mianowniku) mają na celu wzbudzanie motywacji dziecka do nauki czytania oraz przeprowadzane są w taki sposób, aby jak najszybciej przejść do czytania analityczno–sekwencyjnego, lewopółkulowego.

źródło: http://www.zaciszeautyzmu.pl

Leczenie.

Do niedawna autyzm uważano za chorobę o podłożu psychicznym. W związku z tym autyzm traktowany wyłącznie jako zaburzenie natury psychicznej, według ostatnich badań wiąże się z licznymi problemami somatycznymi , które do niedawna były ignorowane jako niewysuwające się na pierwszy plan.

A jak wygląda leczenie?

• Stosowanie odpowiednio dobranych dawek witamin, suplementów
• Prowadzenie diety, normalizacja pracy jelit
• Stosowanie probiotyków, leków antygrzybicznych, przeciw pasożytniczych
• Stosowanie preparatów podnoszących odporność, leczenie autoimmunizacji
• Chelatowanie z metali ciężkich

źródło: www.abcszczepienia.pl

W Polsce nie ma żadnej instytucji medycznej zajmującej się kompleksowym leczeniem medycznym dzieci z autyzmem. Prócz psychiatrów, którzy zajmują się głównie kwestią zaburzeń behawioralnych, dzieci najczęściej leczone są przez lekarzy pediatrów. Leczenie najczęściej jest objawowe. Część dzieci trafia do alergologów lub w przypadku nasilonych problemów trawiennych – do gastroenterologów. Wielu rodziców korzysta z usług medycyny niekonwencjonalnej.

Autyzm jako zaburzenie rozwoju dzieci nie powinien być w centrum zainteresowania jedynie psychiatrów, psychologów i pedagogów. Autyzm można leczyć, ale wymaga to współpracy lekarzy wielu specjalności.

Więcej informacji o leczeniu znajduje się na tej stronie.

Źródło: www.dzieci.bci.pl

Żeby nie przekazywać Wam tylko suchej wiedzy i informacji zapraszam na filmik ze znanej już Wam serii filmików z portalu abcautyzm.pl.

Zapraszam!

Historii trochę.

Wiem, wiem. Historia jest trochę nudna (choć zapewne nie dla wszystkich), ale czuję pewien obowiązek zapoznania Was choć trochę z historią autyzmu.

źródło: www.gossipjackal.com

Do połowy XX wieku nie istniała nazwa określająca chorobę zwaną dziś „autyzmem”.
W 1943 roku Leo Kanner (lekarz – psychiatra, twórca psychiatrii dziecięcej) z Johns Hopkins Hospital po raz pierwszy opisał i wyodrębnił grupę dzieci, których objawy nie były dotychczas zdefiniowane, zaliczają się tu psychozy dziecięce czy niedorozwój umysłowy. Wprowadził nazwę „wczesny autyzm dziecięcy” na podstawie badań grupy 11 dzieci. Łagodniejszą postacią choroby jest tzw. zespół Aspergera, opisany w tym samym czasie przez niemieckiego naukowca Hansa Aspergera.
Obecnie autyzm wymieniany jest razem z trzema innymi zaburzeniami rozwoju zwanymi razem Spektrum Zaburzeń Autystycznych (ASD).

Źródło informacji: wikipedia.pl